بَد اونوخ الان که من نوزده سالمه با با چن نفر 27 28 ساله اینا پا می شم می رم بیرون بعد دوستِ دوستش از من می پرسه چن سالته؟ بد من تا لبم باز نشده دوستم می پره  به دوستاش می گه 20 یا بعضن 21 سال بد به مامانش ام می گه 22 یا بعضن 23 سال! بَدم بَعضَن هر چن وَخ یه بار واسه خالی نبودن عریضه بیاد مِمبابِ این بگه که آخه تو چه قد کوچولویی! یا تو کوچولوترین آدمی هستی که من باش تا حالا بودم! یا اَصَن آدم اَصَن نمی تونه درک کنه که تو انقد کوچولویی! که اون 1368 یا 1990مثل پتک یه موقع هایی می خوره تو سرشون... بَد همینا مثلن من 30 سالم بشه تا من لبم باز نشده می پرن می گن 27 یا بعضن 28 بَد به مامانشونم می گن 26 یا بَعضن 25؟ بَد هِی میان می گن تو گنده ترین آدمی هستی که من تا حالا باش بودم؟ که آدم نمی تونه اَصَن درک کنه که تو انقد گنده یی؟!

پ.ن: البته باید قبول کرد که یه مقداریشم از ترس این صداقتِ کلامِ منه که به عنوانِ مثال بنده وقتی 15 سالم بود با بوی فرندم که 23 سالش بود نشسته بودیم تو پارک ساعی بَد داشتیم شوخی نسبتا نیمه سالم می کردیم بَد اون دو تا آقاهه با اون لباسای سبز رنگ و اون کلاهای کج و باتون به دست اومدن سر وقتمون و اینا بَد وقتی از من پرسیدن چن سالته خیلی ریلکس و با اعتماد به نفس کامل و کاذب و دقیقن به تخسی ِ یه دختر بچه 15 ساله گفتم 16 سال بعد سرشون و تکون تکون دادن و نچ نچ کردن!